18 maart

Het is hier bijna voorjaar, en dat betekend dat het hier op de boerderij drukker gaat worden, dus is er ook weer meer om over te schrijven, anders wordt het wel heel veel van het zelfde.

Bijna voorjaar dus! Nog niet helemaal! Alles is nog kaal en zonder kleur, maar met een paar dagen mooi weer dan zijn we er zo, houdt ik me dan maar voor. Alle tekenen zijn er, en we hebben ook al best hele mooie dagen gehad, toen was alleen de wind spelbreker. Maar de mest is al uitgereden en ook de kunstmest ligt over het land en nu zijn de jongens bezig om de vaste mest over het land te brengen, en dan kan het ploegen gaan beginnen! Dit jaar neemt ook Nikolaj zn vader, Finn het ploegen voor zn rekening. Daarna gaan we van het jaar voor het eerst graan verbouwen, we hebben ieder jaar zoveel voer over dat we het dit jaar met veel minder mais kunnen doen. Een fijn gevoel, want geen voer genoeg hebben voor je beesten dat is ook niet best. Maar goed we doen dit jaar dus voor het eerst maltbyg als gewas, met gras eronder, zodat we gelijk een grasmat hebben liggen als het graan geoogst is. Maar goed zo ver is het nog niet! Eerst is er nog heel wat ander werk te doen.

Kusntmest ligt er weer op.

We hebben inmiddels al wel de eerste beesten buiten lopen, de Belgisch blauwen lopen al in de wei, ze moeten nog wel bij gevoerd worden maar de mest laten ze in ieders geval al achter in het land en niet in de stal. Die afdeling kan dus worden schoon gemaakt, en dan kan daar weer een deel jongvee in. De jongvee afdeling die gaat deze zomer op de schop! Er komt een nieuw dak op en er worden 16 ligboxen gemaakt voor de droge koeien. Het is de bedoeling dat Jan in de jongens het allemaal zelf gaan doen,, dus die hoeven deze zomer niet naar werk te zoeken. Maar mocht je denken ik kan daar ook wel een steentje aan bij dragen dan ben je welkom hoor!

Maar goed ik zal ook nog even een beetje over de afgelopen weken vertellen. Het is immers al weer heel lang geleden dat we elkaar spraken.

Zo hadden we bezoek van Jan en Willeke in de eerste week van maart, en zij waren het ook die met me mee gingen naar Århus voor controle en om de hechtingen te verwijderen uit mn knie. We gingen tegen een uur of half 12 van huis en het weer was goed, het was wat bewolkt maar verder niets, toen we het ziekenhuis uit kwamen om half 3 toen sneeuwde het en toen we om half 5 thuis waren lag er al een flinke laag. We hadden anders het plan om vanuit Århus direct door te gaan naar Års waar AgroNord werd gehouden, dat is de noordelijke landbouwbeurs, waar we voor het 3de achtereenvolgende jaar staan namens Kornet beton BV. Dit jaar was ik echter niet van de partij omdat lang staan en lopen aan mij niet meer is besteed, en daar kwam dus een ziekenhuisbezoek bij. Maar ook dat plan ging niet door omdat Jan B ziek was en wel heel erg graag naar zn bed wilde, dus gelijk door naar huis, Willeke dacht anders nog wel “even” terug te rijden! Maar dat konden we wel uit ons hoofd zetten! Gewoon te gevaarlijk om bij de weg te zijn, en daarbij een ritje heen en weer Århus is ook niet echt bevordelijk als je een zere been hebt. Dus kortom dit jaar geen AgroNord voor mij! Voor Jan en Hendrik is de beurs geslaagd geweest, er zijn weer diverse opdrachten tot offerte uitgerold, en als nu de deense banken ook nog even mee willen gaan doen dan is het helemaal mooi.

Verder hebben we die week dus niet echt veel ondernomen, omdat Jan B ziek was, niet ziek genoeg om op bed te gaan, maar ook niet fit genoeg om iets te gaan doen. Dus voor Jan is het gebleven met een paar bezoekjes en de stal en daar wat hand en spandiensten doen. Willeke en ik zijn eigenlijk als gewoonlijk een keer naar AZ geweest en we hebben de kledingwinkel in Taars met een bezoekje vereerd, en natuurlijk een paar keer lekker bubbelen en heel, echt heel erg veel gekletst. Op  vrijdag was het voor hun weer tijd om te gaan, ik was s ochtends al vroeg voor therapie vertrokken en was om tien uur weer thuis, nog een kop koffie en toen was het dus over met de pret.

We waren echter niet lang zonder pret want op zaterdag stond er op het menu, dat ik Puck moest gaan halen van het vliegveld, dus om 1 uur in de auto gestapt en om kwart voor 2 was het al zover, ze kon bij de douane gewoon doorlopen, er was helemaal zelfs geen douane! en dus waren we om 20 over 2 thuis en kon de pret beginnen.

En pret dat hebben we wel gehad hoor, we hebben natuurlijk heel veel gekletst, en natuurlijk naar Metropool en AZ geweest, maar verder gewoon helemaal niets, lekker rustig de dagen doorgebracht. Woensdag middag was het weer tijd van afscheid nemen en heb ik haar om kwart voor 1 weer naar Ålborg gebracht! De ideale manier om hier op een snelle en relaxte manier te komen. En natuurlijk kan het niet als je met een hele familie komt of gewoon met 2  personen, maar als je alleen reist is dit de goedkoopste manier. Voor ongeveer 99 Euro heb je een retourvlucht.

En natuurlijk ook nog dit, 2 van onze 3 kanjers vierden hun verjaardag, als eerste Janine die 22 werd op 1 maart, en Jimke die 14 werd op 11 maart. Jimke viert natuurlijk al jaren gelijk met onze oma van Leggelo zn verjaardag en oma mocht dan ook 92 worden. Wat een leeftijd en wat is ze eigenlijk nog kras voor haar leeftijd! We zijn blij dat we haar nog steeds bij ons mogen hebben. En nu gaan we druk bezig om Jimke zn konfimation voor te bereiden, wat gaan we doen en wie moeten er een uitnodiging! En ja wat gaan we doen, dat is de vraag. Laten we het eten komen of maak ik het zelf? Daar moet nog even stevig over gepraat worden, want in het geval van zelf doen, dan moet er wel hulp komen, want ook al scharrel ik overdag best wel goed rond, eten verzorgen, en zo,n dag er helemaal zijn is natuurlijk wat anders.

——————————————————————————————-

En zo schrijven we plotseling 26 maart, we zijn wel ruim 1,5 verder. Het begint steeds meer op voorjaar te lijken, gisteren leek het zelfs wel zomer! Lekker buiten gezeten, na de kerkdienst die we eerst om 11 uur moesten bijwonen. Het is een verplicht nummertje, als je zoon gaat konfirmeren. Het is een dienst die door de konfirmande zelf is geschreven en bedacht, en je krijgt gelijk de laatste info voor de dag zelf! Jimke wordt 29 april in de kerk van Mylund gekonfirmeerd, en om 11.40 op de foto gezet, daarna is het tijd om naar huis te gaan. Maar goed daarover later meer!

Voor de eerste keer de was buiten!

Afgelopen vrijdag zijn Jan en ik na het middageten naar Beørup gereden, dat ligt dicht bij Esberg en hier dus 266 km vandaan! Jan had in een landbouwblaadje een front maaier gevonden en die moest het worden volgens hem. Omdat we hebben besloten om weer zelf te gaan maaien, samen met Ole van Håsen (hij heeft de achtermaaier) omdat dat de kosten van de loonwerker aanmerkelijk kan drukken. Zo gezegt dus onderweg gegaan naar Brørup, om kwart voor 2 zaten we in de auto en konden onderweg! Maar met een grote trailer achter de auto dan mag en kan je niet zo hard rijden dus met een gangetje van 100 km/pu en een geweldige hoeveelheid auto,s bij de weg waren we om 20 over 4 daar we moesten zijn. Jan heeft de maaier uitvoerig bekeken en gekocht, dus het spul opgeladen en weer onderweg, het was inmiddels even na 5en geworden en we moesten nog een adres hebben, nl in Kolding, daar had Gerjan een zomerbanden met velgen gekocht en als we er toch in de buurt waren konden we die net zo goed even mee nemen. Om half 6 hadden we ook de banden gescoord en konden we weer richting het noorden.

Vejle Fjord gevuld met mist

Nog eentje voor de leuk!!

Opmerkelijk zoveel als je ziet als je iets langzamer rijdt!! Ook waren er veel minder auto,s op de weg en we waren dan ook om even voor 8 in Nørager, waar de koffie en wat te eten voor ons klaar stond. Daar hebben we ongeveer een uurtje gezeten, want Ger die moest om 2 uur weer uit zn bed voor de ochtend melking van half3!!! Ja dat zijn nog eens tijden! Maar goed tegen 9 uur zijn we weer verder gegaan en om 10 uur waren we eindelijk weer thuis. Een heleboel kilometers en een maaier rijker. Nu maar hopen dat we er een beetje geluk mee mogen hebben en dat hij nog vele hectares mag maaien.

De maaier nog op de trailer

Het werk op de boerderij dat vorderd gestaag, ze zijn alle dagen druk met ploegen en weideslepen  en mestrijden, dat mestrijden doen we niet zelf en ze zijn gelukkig vaak s nachts bezig. Alle mest is uitgereden en de kunstmest is gestrooid. Finn is nog druk met de ploeg bezig maar die heeft dan ook nogal wat hectares te doen. En bovendien dacht Jan er nog wel even een hectare of 30 er tussen door te kunnen doen bij een bevriende boer! Dat is ook allemaal gelukt hoor! Nu is hij druk met gebroken beton aan het halen voor de toegangsweg naar Nikolaj en Janine, die heeft afgelopen winter flink om de oren gehad, omdat we er toch vaak met een vracht voer overheen zijn gekomen, en ja wat je stuk maakt moet je weer maken toch?

Ook nog even een snelle update van de rest. We zijn gelukkig alle 5 de hondjes kwijt geraakt, het ging deze keer wat moeilijk maar het is weer gelukt. Dit was de laatste die ons verliet.

Onze laatste welp,

Verder heb ik voor nu eerst niets meer te melden, ben weer druk met het trainen en ga dus 3 ochtenden in de week weer naar Hjørring. Het gaat allemaal nog niet zo gemakkelijk, maar dat komt wel weer. Verder heb ik de oproep voor het neurofysiologisch onderzoek ook binnen. 15 mei mag ik me melden in Ålborg. Maar dat duurt dus nog een tijdje. Ik hoop toch dat het me gaat lukken hier voor die tijd nog een paar keer te verschijnen.

Voor nu! Geniet van het mooie weer en tot ziens! )

Bijna voorjaar. is a post from velthuis.web-log.nl.

Maar goed, op de afdeling aangekomen moesten we een poosje wachen ongeveer een half uur. (hadden we ook wel even langer kunnen liggen) En toen ja toen ging alles gebeuren, eerst een gesprek met een verpleegster en ik kreeg mn pillen, en een heel klein beetje water, hoe krijg je 6 pillen weg met 1 flinke slok water? Het lukte en daarna was het tijd om afscheid van Jan te nemen, die weer gewoon naar huis ging.

Daarna mocht ik plaats nemen in een kamertje en kreeg ik een scheermes om mn been te scheren, en mn ok kleding aan te doen. Toen dat allemaal was gebeurd ben ik naar de uitslaapzaal gebracht en daar begonnen ze direkt met het inbrengen van het infuus, waar ook mn suikerspiegel mee werd geregeld, ik begon met een mooi suikergetal nl 6.9. Kon niet beter dus! Daarna kwam er een narkotiseur om de blokkade in mn been te leggen, dat gebeurde pijnvrij, en daar zag ik eigenlijk het meenste tegen op!

En ja daarna werd ik naar de ok gereden, en wat ze daar allemaal met me hebben gedaan, daar weet ik eigenlijk niets van, weet alleen dat ik het heel lekker warm had, en ook weer heel lekker warm wakker werd! Voelde me direkt goed, niet misselijk alleen een beetje duf. Mocht ook direkt Jan bellen dat ik weer wakker was en dat het goed was gegaan.

P.s hier komt dus nog de foto die niet wil opladen!! kijk anders op onze hyves pagina.

Om 2 uur hebben ze me naar de afdeling gebracht, nu daarvoor moet je dus niet in Århus zijn, de verpleging is niet gewend dat er patiënten liggen met kruisband operaties, want die gaan allemaal direkt weer naar huis, en ja ik moest er een nachtje liggen om mn suiker weer gecontroleerd naar beneden te krijgen. Ik vondt hem nog helemaal niet zo hoog, hij lag na de operatie op 16,9, en moest dus weer terug na mn normale waarde. Nu daar heb ik niets van gemerkt, ik moest me vooral zelf vermaken en echt bellen als ik iets nodig had of naar het toilet moest, volgens mij had ik beter naar huis kunnen gaan, ondanks dat ik geen gevoel in mn hele been had en me heel onzeker voelde, voelde ik me daar heel erg overbodig en was dan ook dolgelukkig dat Jan de volgende ochtend al vroeg belde om te zeggen dat hij al onderweg was. En na dat ik had gedoucht was hij er ook al vrij snel. De dokter kwam om even voor 10en langs maar wilde dus dat er nog een fysiotherapeut naar mn been ging kijken, en laat die nu pas om kwart voor 2 langs komen! En wij maar wachten. Maar eindelijk om half 3 mocht ik naar huis. Pfffff daar was ik aan toe.

En na een pit stop bij de mac Donalds zijn we naar huis gereden waar we om half 5 waren, en lekker een kopje koffie hebben gedronken en  in de kamer zijn gaan zitten en dus gewoon in slaap zijn gevallen. Totdat Mark binnen kwam en heel erg misselijk was, dus hebben  we Mark in de kelder naar bed gestuurd en is  Jan aan het melken gegaan. Later op de avond kwamen Janine en Nikolaj, Jimke weer thuis brengen en na dat die weer naar huis zijn gegaan, was mijn dag klaar!!! Ik wilde naar bed en een nacht goed slapen.

De dag erna ging alles goed en was ik nog steeds pijnvrij, kon mn oefeningen goed doen en tot nu toe gaat eigenlijk alles goed, kan nu wel voelen dat er aan mn knie is gerommeld en moet ook nog erg aan het idee wennen dat ik iets van een ander mens in mn lichaam heb, maar ik geloof dat ik daar niet teveel bij stil moet gaan staan. De fysiotherapeut heeft gebeld, dus ik hoor als alles goed is niets meer van het ziekenhuis. Ik mag me daar 7 maart melden om de hechtingen te laten verwijderen en een controle door de fysio. En tot die tijd mag ik mn knie niet belasten dus met krukken lopen en veel heel veel zitten.

Århus ziekenhuis is a post from velthuis.web-log.nl.

Afgelopen maandag toch maar weer eens in de telefoon geklommen en het medisch circuit maar weer eens opgezocht, er was nog een afspraak meer binnen gekomen die ik moest verzetten dus bij die secretaresse maar eens gevraagd waar de uitnodiging van Odense nu vandaan kwam, en of die eigenlijk wel voor mij was bedoeld! Zij vond het allemaal maar vreemd maar beloofde mij het uit te zoeken, maar ook zij dacht dat het niet voor mij was.

Tegen een uur of 3 belde ze inderdaad terug moet je ook altijd maar weer afwachten. En ja de afspraak was voor mij en had niets met de neuroloog in Ålborg van doen, hier gingen ze echt naar mijn been kijken. Nu dat was de verrassing van de dag, want naar mn been is eigenlijk nog nooit door een neuroloog naar gekeken en het heeft toch alles van doen met zenuwen! Dus we moesten eigenlijk wel gaan, nu daar twijfelden we geen moment aan.

Dus dinsdagochtend om 8 uur in de auto en gewoon zorgen dat we om half 12 in Odense waren. De heenreis ging zonder problemen en om 11 uur waren we er, mennnn wat een groot complex, we waren nog maar net aangekomen op de afdeling of we werden al opgeroepen. De eerste indruk die ik van de arts kreeg was niet echt positief, het leek een beetje een slome en een watje, maar na te hebben verteld wat er aan de hand was, bleek hij ook goed het journaal te hebben gelezen, na wat heen en weer te hebben gepraat, ging hij mn been onderzoeken. Ja dat was wel duidelijk geen gevoel! maar hij wist toch de juiste plek te vinden, hij drukte heel stevig op mn zenuw vlak boven de knie, en ja ik kreeg een heel onaangenaam pijnlijk gevoel heel even onder mn voet, net alsof je je elleboog stoot en een elektrische schok krijgt. Dat was voor hem het teken dat er nog wel enig leven in de zenuw zit!! En dat opende de deur voor vervolg onderzoek. Ik mag nu naar een Neurofysioloog voor verder onderzoek, maar dat mag, als ik er klaar voor ben, omdat ik eerst maandag aan mn knie wordt geholpen. Als ik denk dat ik zover ben dan moet ik hem bellen en dan gaat het balletje verder rollen. En na de hand van dat onderzoek praten we verder, hoe het verloop verder zal zijn. Maar hij zag het nog helemaal niet zo donker in, in de toekomst zal ik misschien weer iets kunnen voelen!! Maar let op Misschien! Dus niet te blij worden, was eigenlijk de boodschap.

Om kwart over 12 stonden we weer buiten en kon de reis naar huis weer gaan beginnen. Die hebben we iets rustiger aan gedaan, eerst even wat eten en later nog eens een stop gemaakt voor een kop koffie. We waren om 4 uur weer thuis in Mylund, waar de koffie al klaar stond. Wat een dag en wat een indrukken om te verwerken.

Woensdag de 15e stond om half 9 s avonds een mr scan gepland, en dus na het eten, weer hup in de auto voor weer een ziekenhuis bezoek. Gelijk toen we de afdeling op kwamen lopen werd ik al opgeroepen, en na mn beugel te hebben afgedaan, kon het scannen gaan beginnen. Na 3 kwartier was het klaar, gelukkig, ik heb toch niets met kleine ruimtes en een hoop lawaai! Nu maar afwachten wanneer de nieuwe afspraak in de bus valt om de resultaten te bespreken. En hopelijk kan ik dan weer voelen wanneer een toilet bezoek gewenst is.

En dan nu vandaag! Vandaag hoef ik alleen maar even naar de tandarts om mn kies te laten vullen, en verder helemaal niets. Dus goed de tijd om het huis een beetje op orde te maken en gezellig met Gerjan en Gitte koffie drinken. Jan is samen met de jongens weer een rondje klauwbekappen begonnen, dus die zijn wel weer een paar dagen zoet ermee. De eerste mest is deze week ook over het land gekomen, nu met een andere loonwerker, kijken hoe dat gaat lopen. En ja dan vrijdag nog het controle bezoek van de melkfabriek. Arlagården, heet dat programma en dan gaan ze kijken of je de melk leverd volgens de geldende regels, niet altijd even redelijke regels maar ja zij bepalen, en jij hebt het maar op te volgen. Gelukkig staan ze niet elke week voor de deur, maar voor nu is eerst alles weer heel netjes opgeruimd in de stal!! Dus het heeft ook wel voordelen zo,n bezoekje.

Nu ik ga er eerst weer mee stoppen en we zien elkaar snel weer!

Odense is a post from velthuis.web-log.nl.

Maar goed we zullen eens even van het begin, beginnen te vertellen, ik heb de kalender erbij want anders klopt er straks weer niets van.

Ik schreef 11 januari voor het laatst, dus gaan we daar maar eens beginnen.

12 januari was een drukke dag, eerst stond er fysio op de kalender en daarna een bezoekje aan mn bandagist, ik weet het nederlandse woord er niet voor maar het is de man die mn beugel heeft gemaakt en nu waren mn zooltjes voor in de schoenen klaar om mn voet aan de voorkant wat te ontlasten, en wondjes op deze manier te voorkomen. Daarna snel naar huis om het eten op tafel te krijgen want om 2 uur zal Thomas hier zijn om alle papieren voor de hectare steun, de mestboekhouding en de kunstmest boekhouding voor elkaar te maken, een hele rits papierwerk dus. Maar om half 5 was alles weer zoals het moest zijn en hebben we hopelijk alles voor het jaar 2012 op orde.

16 januari was het tijd om naar de suikerpoli te komen, daar moet ik 4 a 5 keer per jaar verschijnen voor controle, maar dit jaar alleen al ben ik er 3 keer geweest. Deze keer was het tijd om mn ogen te controleren, en omdat Jan helaas geen tijd had om met me mee te gaan, ging Mark met me mee. Normaal gesproken kon ik alleen gaan maar omdat mn ogen werden gedruppeld, mocht ik naderhand niet rijden want mn gezichtsvermogen was erg slecht. Jan die kreeg die ochtend een man van de Deense loonwerkers vereniging op bezoek om de drain te bekijken die vorig jaar augustus was aangelegd en die het niet doet. We krijgen wel hele dure rekeningen van hem maar daar moet hij nog maar even op wachten, we hebben onderhand 3 onafhankelijke personen er bij gehad en die hebben allemaal de zelfde conclusie, nl niet betalen. We hebben dus maar een vriendelijke brief naar zn advokaat (ja zover zijn we onderhand) gestuurd, met de bevindingen van deze meneer en nu is het afwachten. Na dat ik weer thuis was van de suiker poli waar alles eerst weer was goed gekeurd, was het tijd voor de mrsa verpleegster, die kwam nog een keer een proef van mn wond nemen, nr 2 en die was gelukkig ook schoon, nu nog 1 proef en als die schoon is dan mag ik geopereerd worden. De 17e was een hele spannende dag want toen kwam onze bank meneer samen met de boekhouder. Er zijn dit jaar zoveel dingen veranderd en ook de krisis is in de deense land en tuinbouw erg geweldadig geweest en woekerd nog steeds voort. Ik had al in het vorige logje over die problemen gelezen, en dan moet je altijd maar weer afwachten of het buget wat we voor dit jaar hadden gemaakt goed gekeurd zal worden. Maar dat is gelukkig gelukt, we mogen nog weer gewoon een jaar boer zijn. En hopelijk wordt dit weer eens een jaar waarin we winst gaan maken. 18 januari was het voor mij weer tijd om naar de tandarts te gaan, eerst was het tijd voor de mondhygiëste, die heeft de laatste restjes tandsteen weg gehaald en daarna op naar de tandarts, de 2e wortelkanaalbehandeling, die heb ik zonder verdoving ondergaan, nu nog 1 keer naar haar toe om het goed te laten vullen en dan zijn we er weer klaar mee. 20 januari was het eindelijk tijd om naar de neuroloog te gaan in het ziekenhuis in Ålborg, we moesten er om 12 uur zijn en waren ook keurig op tijd aan de beurt, de arts was vriendelijk en luisterde naar me, heeft me onderzocht en kwam tot de conclusie dat er een mr scan gemaakt moest worden, en dat gaat 15 februari gebreuren, s avonds om half negen!!!! Ja ze worden effektief hier. Zaterdag de 21 hadden we een feestje in Stenum van Yvonne die 50 werd, heel gezellig, er waren natuurlijk kennisen van hier maar ook kennisen van vroeger in nederland, nl Riemer zn moeder,dat was de zus van onze oude buurvrouw aan de Oostwoldjerweg. Gezellig om even bij te praten en zien dat ze nog zo vitaal was. De week die daar op volgde was een rustige week, ik had besloten dat ik een poosje wilde stoppen met de fysiotherapie, want het was allmaal zoveel geweest, dat een 3 weken rust wel welkom was.

Week 5 was er weer eentje die bol stond van de afspraken, Jan en Jimke moesten beide naar de tandarts en woensdag de 1ste moest ik naar Århus om de operatie door te spreken, er stond al in de brief dat het ongeveer 4 uren ging duren, zo had ik een gesprek met een verpleegster, de narcotiseur, de fysiotherapeut en met de arts die me gaat opereren. Maar nu staan alle puntjes op de i en kan het maar zover zijn. Maar voor het zover is stond natuurlijk eerst nog onze vakantie naar Israël op het program. Heerlijk een weekje er tussen uit. Ondanks dat het een heel druk programma was, was het ook heel ontspannend, en natuurlijk lekker warm. We hebben onzettend veel gezien, we zijn zondagnacht om 5 uur aangekomen in ons hotel in Tel Aviv, maar daar konden we niet zo lang van genieten want we werden de volgende ochtend al om 8 uur in de eetzaal verwacht en om half 9 in de bus, dus na een heel kort nachtje was het moeilijk om wakker te blijven in de bus, ondanks dat er veel te zien was onderweg. We gingen de eerste dag naar Tiberias in het noorden van Israël, waar we een kiboets gingen bekijken die met koeien werkten, die vindtje namelijk niet zoveel daar. Al met al hebben ze landelijk maar 120.000 melkkoeien en dat is genoeg om het hele land van melkprodukten te voorzien

In Israël net zulke koeien als bij ons thuis

En alles al zo heerlijk groen!

. De kiboets die we hebben gezien is de grootste produktie eenheid van het hele land. Alle kiboets hebben wel een stal met koeien maar niet zoveel als hier. Ook deden ze hier proeven met koeienstallen, met de hoeveelheid ruimte die ze nodig hebben om optimaal te produceren, ze hadden een enorme voercentrale waar het voor 55 bedrijfjes werd gemaakt.

s Avond hebben we geslapen aan de oerver van het meer van Galilea, een fijn hotel en lekker eten. De volgende dag was het weer om half 7 opstaan en om half 8 eten zodat we om 8 uur weer in de bus zaten. Vandaag gingen we varen op het meer van Galilea, waar Jezus zn eerste wonder heeft verricht, de boot van waaraf hij het deed, hebben we later die dag bekeken.

Het was allemaal heel indrukwekkend en als je de bijbel goed kent ja, dan heb je nog veel meer van de plekken. Daarna was het de beurt aan een kerk, ook met een bijzonderdoel natuurlijk,

bij de kerk aan het meer van Gallilea

Wat je allemaal niet mee mag nemen in de kerk

Na de kerk te hebben bezichtigd gingen we naar een kieboets waar ze wijnstokken hadden en hun eigen wijn maakten, maar eerst was het tijd voor de lunch dat bestond uit soep en brood met weet ik hoeveel soorten geitenkaas, want die hielden ze ook daar, maar de rondleiding bij de wijnafdeling had teveel tijd genomen en de eigenaar had geen trek meer om ons rond te leiden want het was tijd voor het gebed! Wij zijn de bus in gegaan en daarna in 1 ruk door naar de dode zee, we hebben een heel stuk over de westbank gereden op de grens van Israël en Jordanië, al wat je zag was in het begin in de vallei van de Jordaan nog heel veel tuinbouw maar al heel snel werd alles woestijn, zand,zand en nogeens zand! Tegen 5 uur waren we in ons hotel, we kregen we de opdracht om ons snel om te kleden om daarna in de Dode zee te kunnen zwemmen, na ja zwemmen dat lukt niet het wordt niet meer dan drijven! Wat een ervaring en wat een stank komt er vanaf, het leek of je langs de ESD kwam, rotte eieren lucht. Na een poosje met zn 2en te hebben gedobberd  maar weer terug naar terug naar het hotel waar de andere reisgenoten al waren want doordat ik mn rolstoel had uitgeleend aan Dorthe, konden we pas laat naar de Dode zee. Na te hebben gedoucht was het tijd om te eten en een hele gezellige avond met zn allen te hebben.

Woensdagochtend was het weer als gewoonlijk om half 7 apèl en na een goed ontbijt zaten we om 8 uur weer in de bus! Eerst gingen we naar een kieboets die op de grens van Israël en Jordanië ligt, daar waren ze gespecialiseerd in het verbouwen van dadels en ze hadden een proefstation o.a. paprika, bieslook, watermeloenen, en nog heel veel meer. Het was heel interesant om te zien hoe ze alles in optimale kondities maakten voor de gewassen.

Tuinbouw zo ver je kunt kijken in de woestijn

paprika,s in alle soorten en kleuren.

Daarna was het tijd voor het Massada gebergte, heel indrukwekkend wat daar was gebeurd in onze geschiedenis. We hebben daar een hele tijd door de ruïnes gelopen (jan en de groep dat ik bleef met Dorthe achter, want het was niet geschikt voor een rolstoel) Na te hebben gelucht zijn we richting Jerusalem gereden, daar waren we om 4 uur en het eerste wat we bezochten was de klaagmuur, wat een indruk, allemaal biddende mensen en niet zo even een gebedje doen, nee ze staan er uren achterelkaar! Ik heb er toch even gevraagd, heel stil, of ik misschien mn been terug mag hebben

Bij de klaagmuur

.

Jerulzalem met de Al Aksa moskee

Jerusalem

Na de klaagmuur was het tijd om naar het hotel te gaan, even lekker onder de douche en eten, dat was die avond een beetje speciaal, omdat het toch onze laatste avond samen was, we hebben gezongen en er was een voordracht. Heel gezellig! Borrelen tot laat en dus laat naar bed, de volgende ochtend was het vroeg ontbijten en hup de bus weer in. We hebben het oude gedeelte van Jerusalem bezocht en de kerk bekeken waar Jesus zn laatste avondmaal heeft genuttigd.

de kerk van het laatste avondmaal

Olijf bomen van 2000 jaar oud en het schijnt dat Jezus hier van heeft gegeten

Daarna zijn Dorthe en ik afgeleverd in een lunchroom in Jerusalem, en is de rest van de groep naar het gedeelte gegaan wat met heel veel hoogte verschillen en heel veel kerken, als ik de film van Jan zie dan vindt ik het zo jammer dat ik er niet bij kon zijn. Tegen 12 werden we weer opgehaald voor de lunch, daarna was het tijd voor de holocast museun Yad Vashem, wat je daar te zien krijgt dat gaat echt je verstand te boven, en dan kun je je niet voorstellen dat de Irealieten niet een enorme hekel aan duitsers hebben, zoals onze gids vertelde, het was zo erg dat we er misselijk van werden. Het was er eigenlijk net als dat je op een kerkhof bent, daar is het ook altijd koud, ook al staat de zon hoog aan de hemel.

Entree is gratis maar wel heel graag een donatie

Na het museum was het tijd om terug te gaan naar ons hotel, en de koffer definitief in te pakken

Jan met de koffer

. We mochten op de kamer zijn tot 6 uur en hadden zo nog even de gelegenheid om te douchen en desnoods nog even op bed te gaan liggen. Om 6 uur moesten we onze koffers afleveren bij de bus en daarna gelijk eten, en om 8 uur vertrok de bus richting vliegveld, waar ons toestel om twintig over 1 vertrok, en na een overstap in Brussel en Kopenhagen waren we om half 11 donderdag ochtend weer in Ålborg. Waar Nikolaj ons al stond op te wachten.

Om half 12 waren we ongeveer weer thuis en daar hebben we met Mark en Nikolaj koffie gedronken, en hun verhalen en ervaringen gehoord, over hoe koud het wel niet was, en hoe moeilijk alles was gegaan! We kunnen dan ook echt niet anders dan super trots zijn op hun dat ze het zo goed hebben gedaan. Na de koffie is Jan nog even mee naar achteren gelopen en na het bezoek van Gerard ging het echt niet meer en zijn we op de bank in slaap gevallen. Meer dan 24 uur op zijn is niet meer aan ons besteed. Maar wij zijn wel tot de conslusie gekomen dat er natuurlijk spanningen zijn in die regio, maar dat in Jeruslem alle geloven met elkaar leven en werken, en dat zoals onze gids het mooi verwoorde daar niets zwart of wit was maar alles grijs! Maar bovenal is het een mooi vakantieland die nog niet door zo heel veel mensen is ontdekt, ze zijn er heel gastvrij.

Samen bij het meer van Galilea

En nu zondagavond, ik ben met de blog bezig en Jan en Jimke zijn aan het melken, een drukke week hebben we voor de boeg, we krijgen deze week Arla op bezoek in het kader van Arlagården, en verder druk met de voorbereidingen op mn operatie, wat nu akelig dichtbij komt. Verder moeten we allemaal naar de tandarts, en Jimke naar de kinderarts.

Dit was het eerst weer, ik weet het, het is weer een heel boekwerk geworden, en het spijt me nog veel meer dat ik geen foto,s  kan plaatsen, mocht er iemand zijn die me dat bij kan brengen dan is die persoon meer dan welkom hier.

Hahaha ik heb het zelf ontdekt.

Eindelijk een nieuw bericht is a post from velthuis.web-log.nl.

Maar goed eerst maar eens even bijpraten, we hebben oudjaarsavond gezellig met de kinderen en aanhang doorgebracht, Janine en Nikolaj waren hier al vroeg in de avond en Gerjan en Gitte tegen half 11, die moesten eerst nog bij Gitte haar ouders eten.  Hier waren het oliebollen en een salade wat de pot schafte, daarna zijn we aan de koffie met gebak gegaan en toen natuurlijk aan de borrel! Voor we er met zn allen op verdacht waren sloeg de klok 12 en stonden we samen in het nieuwe jaar!  Na het nodige vuurwerk en nog een borrel was het voor ons tijd om naar bed te gaan en voor de jeugd om op stap te gaan! Wij lagen om half 2 in ons bed en de volgde ochtend was het weer vroeg dag, Jan en Jimke mochten de koeien gaan melken.

Nieuwjaarsdag is altijd een vervelende dag! Je komt niet echt lekker in je ritme en bent moe, maar na de avondmelking waren we daar ook weer overheen, en s avonds kwamen Janine en Nikolaj nog even kijken, en zo konden we 2 januari fris aan een nieuwe werkweek beginnen.

Op de boerderij is het druk! De kalveren vliegen ons om de oren, bij wijze van spreken! En die kalveren hebben natuurlijk allemaal hun aandacht nodig. We melken ongeveer 10% over ons quotem heen en als dat zo doorgaat dan komen we ongeveer op 115 % uit. Teveel dus, maar de bank verlangt melk dus melken we maar door. En zien we wel hoeveel strafboete we straks krijgen en wie die gaat betalen, want van de bank mogen we geen quotem bijkopen en ze verlangen wel veel melk. Ook kwam deze week naar buiten dat de financiele toezichthouder in Denemarken de grondprijzen naar beneden heeft bijgesteld, en wel van Dkr 200.000,- naar Dkr 135.000,- Dat is een flinke aderlating en voor ons een hele hoop geld! Er gaat voor ons zomaar een miljoen euro in lucht op. Gelukkig geld dit ook voor alle collega van ons, maar de banken worden er erg nerveus van en wij niet minder. Doe daarbij een melkprijs die bij de laagsten van Europa hoort (Friesland Campina betaald ongeveer 43 eurocent per liter en wij zitten op 33! met de tendens dat hij per 1 februari ook nog eens gaat zakken! De geruchten gaan tussen de 1,5 en 5,5 øre.  Dus de vooruitzichten zijn donker. Maar ik geloof dat we nog maar een poosje doorvechten en hopen dat de bank ons terzijde wil blijven staan. Wij knokken ervoor.

Jan en de jongens zijn verder druk geweest op Nythåbsvej en hebben daar een nieuwe stal inventaris geplaatst. Er is daar nu plek voor een 60 jongdieren, thuis moesten ze weg omdat we er simpelweg geen plek meer was, en een jongveehotel dat is ook erg prijzig, het voer en de mankracht is er immers wel. Het is nu klaar en er staan al 41 jongedames, te wachten tot ze de leeftijd hebben dat ze drachtig mogen worden.

Morgen is het weer tijd voor ons jaarlijkse ontmoeting met Thomas, onze plantenkonsulent, om de hectare steun aanvraag weer in te vullen, de mestboekhouding op orde maken  en alle papierwerk weer in orde te maken zodat we weer voort kunnen.

Ik ben het jaar weer begonnen met een dokters bezoek hier en een dokters bezoek daar! We begonnen gelijk al goed op 3 januari, een controle bezoek in Hjørring ziekenhuis bij mn arts die me heeft behandeld tijdens mn opname. Hij was tevreden en kan verder niet zoveel voor me betekenen en heeft me overgedragen aan zn collega in Århus, waar ik 20 februari aan mn knie wordt geopereerd. 5 januari mocht ik weer in Aalborg ziekenhuis verschijnen, wond controle, maar daar proberen ze dus de hele handel naar zich toe te trekken, wilden mn suikercontrole hebben maar ook het hele gedoe met mn beugel. De schoenen waren helemaal fout, en dus naar een andere bandagist. En omdat ik zo erg het gevoel had dat er niet naar me werd geluisterd zijn we er eigenlijk heel boos en teleurgesteld weg gekomen. Ik had bloedgeprikt maar waarvoor?? De arts in kwestie heb ik niet gezien. De voetdeskundige die wist alles en wat ik inbracht daar luisterde hij gewoon niet naar. En dat mn wond dicht was, tja dat was zo maar die zal volgende week wel weer open zijn, met zulke voeten!! Allemaal heel prettig om horen! Dus dikke streep door Aalborg. Verder gaat de fysio nog wel gewoon 2 keer per week door, daar blijven we mee doorgaan, want nu met mn hoge beugel zijn mn beenspieren wederom tot bijna nul terug gebracht. We zijn dus nog alle weken druk met van alles en nog wat. Effin zo komen we de dagen wel door!

Met de kinderen gaat alles goed, Gerjan zn voet is weer helemaal goed en is weer volledig aan het werk, Janine heeft het helemaal gevonden in Aalborg en doet haar werk met heel veel plezier, heeft sinds kort ook weer een relatie, en jullie mogen 2 keer raden met wie???? Degene die de weblog goed heeft gelezen die weet het, en de mensen die hier kortgeleden zijn geweest ook. Niet zo moeilijk he? Juist ja Nikolaj is weer terug bij haar en we hopen dan ook voor hun beide dat het deze keer gaat werken, nu alle stress van examens en school hun geen parten meer speelt. Wij hebben er vertrouwen in, en zijn erg blij voor hen. Jimke doet het ook allemaal goed, is serieus met school bezig en gaat gestaag in alles vooruit, is nog 2 keer per week bij Søren die koeien aan het melken, en geeft hem zo een gevoel van zelfstandig zijn. Kortom het kan eigenlijk niet beter, we zijn wat dat betreft meer dan tevreden. En dan moet je maar weer kijken wat je allemaal hebt, en als je daar goed naar kijkt dan kun je niet anders zeggen, als dat we alles hebben. Wat willen we nog meer!!

Dit was het eerst weer voor deze keer, veel leesplezier!

is a post from velthuis.web-log.nl.

Januari begonnen we met heel veel sneeuw, en dat zorgde voor de nodige overlast, het was alle dagen koud en buiten zorgde je wel dat je snel genoeg je werk deed,  We kregen zelfs in deze koude maand nog bezoek uit nederland, nl Puck stond onverwachts voor onze deur, we hadden een feestje van Nikolaj zn moeder die 50 werd, gingen met Jimke naar de tandarts en eigenlijk was de maand om voordat we er op verdacht waren.

Februari, nog steeds erg veel sneeuw maar we zijn er aan gewend geraakt, en het heeft ook veel voordelen, de dagen zijn niet zo donker, hebt weinig tot geen wind, kortom het was goed te doen! In de wintervakantie kregen we Puck en Anniek op bezoek, wat weer gezellig was.

In maart stonden we met Hendrik Kornet op de beurs in Aars, wat een succes was, we mochten een hoop offertes maken, maar in bijna alle gevallen was de bank de boos doender om roet in het eten te gooien, maar we blijven duimen dat het ooit weer beter gaat in de deense landbouw. Verder hadden we natuurlijk 3 verjaardagen, de 1e werd onze Janine 21 jaar, de 11de was het de beurt aan Jimke die 13 werd, en oma die zelfs al 91 mocht worden. Ook hadden we deze maand nog bezoek van Wim en Tini uit duitsland, die hier een heel weekend waren.

April! Daar had ik me dus enorm op verheugt, ik ging iets doen, wat ik nog nooit had gedaan! Nl op vakantie zonder man en kinderen! Ik ging met Puck naar Turkije! 10 dagen zonder Jan en zonder de kids, maar wat hebben we genoten. Het weer was in de eerste dagen niet om over naar huis te bellen, maar later knapte het op en hebben we ons geweldig vermaakt, zelfs zo goed, dat we het nog maar eens een keer gaan doen. Op de boerderij was het natuurlijk ook druk, er moest geploegd en gezaaid worden en de gewone werkzaamheden gingen ook gewoon door. Het voorjaar was hier goed, het was droog en de temperaturen aangenaam.

Mei, en Jan werd 47 op de 2de en Gitte 18 op de 5e, dus we begonnen gelijk goed! Hadden ook bezoek van Wim, Alie, Vera en Wob. Die gezellig Jan zn verjaardag kwamen mee vieren. We hadden een gezellige week met zn allen, Later kwamen ook Louwrens en Alie ons nog met een bezoekje vereren. En als Louwrens en Alie er zijn dan worden er altijd klussen gedaan die anders blijven liggen, dus na een week was er weer het nodige gedaan, en een hoop gezelligheid.

Juni.Deze maand was ook de maand van het begin van alle ellende, ik viel namelijk op 19 juni en de gevolgen hebben jullie allemaal kunnen lezen, ik zal jullie er nu niet meer mee lastig vallen. Ben in deze maand ook nog jarig geweest en ben 46 geworden, Met als geweldige verrassing dat Puck het met ons ging vieren. We hadden ook nog heel veel goed nieuws te vieren, Janine is geslaagd als financieel econoom en Gerjan, Gitte en Nikolaj zijn allemaal geslaagd voor hun modul van de landbouwschool. Trots zijn we, want ook Jimke gaat gewoon over naar het 7e jaar van de folkeskole. Tijd voor vakantie!! (het werd heel wat anders)  We hadden ook nog supersnel bezoek van Onora en Jan Hessel, waar we mee naar The Eagles gingen die hier op 20 km afstand een concert gaven. Wat hebben we daar allemaal van genoten.

Jan en Willeke kwamen met Helga deze kant op, het was de bedoeling dat ook Roos mee zal komen, maar door een fout in de planning van school kon ze niet mee. Maar gelukkig staat de volgende afspraak al genoteerd.

Juli is de maand geworden, die we eigenlijk het liefst zullen overslaan, voor de 2 keer gevallen met deze keer, ernstige gevolgen, een hele drukke tijd voor Jan en de kinderen, veel werk op de boerderij en vele ritjes naar het ziekenhuis om mij te bezoeken. Een maand om heel snel te vergeten!

Augustus is de maand van veel bezoek, gelijk nadat ik uit het ziekenhuis kwam, waren Els, Bert en de kinderen er al, fijn want Els heeft me heerlijk verwend, en goed voor me gezorgd, Bert heeft samen met Jan mn lang verwachte tussenwand geplaatst. En dat is toch mooi geworden. Na een week werden ze afgelost door Truus en Meindert, weer een hoop gezelligheid. De tussenwand werd in de verf gezet en ik prima verzorgt, en tussen door was er natuurlijk ook tijd om even hier in de omgeving rond te kijken. Aan het einde van de maand was het wederom Puck die ons met een bezoekje vereerde, ze verfde de bruine muren in de kamer en steunde me enorm op alle moeilijke vlakken. En ging met ons op auto jacht.

September, begon met een snel bezoekje van Simon en Jacqueline samen met Harrie en Evelien en de kinderen natuurlijk, zij waren op de terug weg vanaf de Noordkaap en kwamen een bakkie doen.  Verder was het de maand van heel veel ziekenhuisbezoekjes, met heel veel teleurstellingen, maar gelukkig kan ik ook nog steeds de leuke dingen zien, en beleven. Besef ook dat het nog veel erger had gekund. Op de boerderij hebben we ook versterking gekregen, Mark is vanaf 5 sept bij ons in vaste dienst gekomen om mijn plek in te nemen in de stal. Voor mij is het heel erg wennen dat ze allemaal aan het werk gaan en ik in huis blijf! Ook kregen we bezoek van de Arbeids inspectie, en die hadden natuurlijk de nodige aanmerkingen, wat weer het nodige extra werk met zich mee bracht. Ze waren echt niet onredelijk hoor en hadden eigenlijk alleen maar positieve dingen die gedaan moesten worden. Aan het einde van deze maand kregen we ook nog een weekend bezoek van Aafko en Annenke.

Oktober begon met het arriveren van onze nieuwe auto, eindelijk kan ik weer mn eigen gang gaan en hoef ik niet meer voor iedere boodschap Jan lastig te vallen! Verder gaan we nog steeds 2 keer per week naar het ziekenhuis voor therapie. En gelukkig ook nog weer bezoek uit nederland, eerst hadden we Louwrens en Alie, die hebben het weer druk gehad, Alie heeft de gordijnen voor de begaane grond gemaakt en voor de kelder. De slaapkamers daar zien er weer top uit, samen met het nieuwe tapijt wat in juli is gelegt ziet het er weer netjes uit. In de herfstvakantie komen Jan en Willeke nu wel samen met Helga en Roos! Een hele gezellige week die zomaar werd afgebroken, omdat Jan zn vader heel erg ziek was, en ze natuurlijk graag weer naar huis wilden. Jan zn vader is 4 november overleden. Maar door dat het bezoek naar huis moest, hadden wij de kans om een paar dagen naar Noorwegen te gaan. Gerjan en Gitte waren hier thuis en samen met Mark en Nikolaj hebben ze de boerderij gedaan en wij naar het hoge noorden met een geweldige verrassing. We kwamen nl in Gautefall en laat Jan zn jeugdkammeraad daar nu een hotel zijn begonnen en wij daar bij toeval achter kwamen. We hebben er 2 heerlijke dagen gehad en konden heerlijk tot rust komen. Vooral Jan was daar meer dan aan toe.

November, Yes eindelijk tijd voor mijn second opinon in Århus! Ik had er te hoge verwachtingen van , en Jan deed echt zn best om mij met beide benen op de grond te krijgen. Maar ik was er zo van overtuigd dat ze in Hjørring fouten hadden gemaakt. Na het bezoek aan de arts was ik in de 7e hemel, ik krijg mn nieuwe kruisbanden en krijg een verwijzing naar een Neurloog. Ook kunnen we het laatste mais van het land krijgen, het is een heel nat najaar maar de oogst is verrassend positief, de mais is helemaal rijp geworden en de kwaliteit is prima. Ook de grasoogst was dit jaar overweldigend, en ligt allemaal veilig in de silo,s

En nu zijn we dus aangekomen in december, de maand die altijd het aller snelst gaat! Druk met het kopen van de kerstkadootjes en met ziekenhuisbezoeken, deze keer omdat ik een wond onder mn voet heb die maar niet dicht wil gaan. Jan is er maar druk mee, bijna iedere dag is er wel iets wat geregeld moet worden. Gelukkig kan hij op de kinderen en onze medewerkers rekenen en dat is onbetaalbaar!! Dit jaar was het gelukkig onze beurt dat Wim, Alie en Vera hier naar toe komen om samen met ons de kerstdagen door te brengen. heb verschrikkelijk uitgekeken naar dit bezoek, en het is heel gezellig verlopen, en ik ben meer dan blij dat ik broerlief weer even heb gezien. En vlak voor het einde van het jaar kwamen Simon en Jacqueline nog even langs, wederom weer gezellig als altijd, en het was dan ook veel te snel voorbij.

En zo zijn we dan aangekomen op de laatste dag van het jaar, en jullie hebben in vogelvlucht kunnen lezen wat er allemaal speelde hier. We hebben veel minder geblogt dan we zouden willen, maar weblog was maanden uit de lucht en ik had niet altijd de moed om te gaan zitten om een logje te maken.

Maar wel willen we jullie heel hartelijk bedankten voor alle lieve bezoekjes, en alle steun die we van jullie kregen het afgelopen jaar. Wel wil ik Puck heel erg hartelijk bedanken voor haar steun, als ze maar even het gevoel had dat ik niet lekker in mn vel zat, dan was ze in levende lijve bij me, of steunde me via de telefoon. Waar vind je zo een vriendin, die haar zelf volledig weg cijfert en er onvoorwaardelijk voor me is. Ik ben zo blij met haar!!

Nu rest mij alleen nog om jullie allemaal een Goed en gelukkig maar bovenal een gezond 2012 te wensen. Doe voorzichtig met vuurwerk en tot volgend jaar.

Ps foto,s worden geplaatst als een van de kinderen er is, hopelijk voor het einde van het jaar en anders begin volgend jaar.

De laatste van dit jaar! is a post from velthuis.web-log.nl.

Zo begonnen we aan de kerstdagen! Onder de boom in de kamer lag een hoeveelheid kadootjes, dat je dacht hier komen we nooit door. Maar na gezellig samen te hebben gegeten, begonnen we tegen half 9 met de kadootjes, Vera die kon echt niet langer wachten! Om half 12 was eindelijk de lading met kadoos verdwenen en waren er blijde gezichten, alle gulle gaven waren duidelijk in de smaak gevallen. Om half 2 ging hier dan het licht eindelijk uit. 1ste kersdag begonnen we om 10 uur met het uitgebreide kerstontbijt, lekkere bolletjes en beleg, daarna hebben we een beetje opgeruimd en toen was het tijd om naar het strand te gaan, er stond een harde wind en de golven waren hoog! Lang hebben we het er niet volgehouden want het was ijzig koud! Weer thuis gekomen hebben we een borrel in geschonken, en een film in de dvd speler gedaan. Halverwege de film kwam ook Gitte ons gezelschap houden, die had de kerstavond bij haar eigen familie gehouden, wat hier in denemarken, nooit een punt is, zolang stellen nog geen kinderen hebben, gaan ze gewoon beide naar de eigen ouders om daar kerstavond mee te vieren. Na dat we Zwartboek hadden gekeken was het tijd om eten te maken en een uurtje later konden we aan tafel! Wat een rijkdom, de hele familie aan tafel, echt genieten voor 10! Na het eten kwamen Nikolaj en Mark ook nog even langs voor een biertje en toen Janine, Gerjan en Gitte naar Janine haar huis waren gegaan, hebben wij nog een borrel genomen, en toen was het ook voor ons genoeg geweest, en lekker naar ons bedje! En vandaag doen we het heerlijk rustig aan, ik schrijf een stukje, Alie zit te lezen en de mannen zijn met de vijzel van de silo bezig, Jimke mag zo aan het werk en wij gaan denk ik nog even naar Hirtshals, maar of het er nog van komt dat is nog maar de vraag, want het is al aan het donker worden.

29 dec.

Onze uitje naar Hirtshals is dus niets geworden, in plaats daarvan hebben we allemaal wat dingetjes voor ons zelf gedaan en een geweldig diner gehad, patat met een frikandel en kroketten. De avond hebben Jan en Wim buiten in jaccuizzi gezeten en hebben wij tv gekeken. De dag na kerst hebben we Vera haar skipak geruild bij AZ en om 2 uur waren Simon en Jacqueline er ook al, en we hebben het meer dan gezellig gehad.  De mannen hebben samen de vijzel van de kachel weer op zn plaats gemaakt, en wij (de meiden) hebben ons ook goed vermaakt, s avonds hebben de mannen nog een duik in het warme water genomen en hebben de meisjes Gooise vrouwen de movie bekeken. Woensdag was het voor Wim, Alie en Vera weer tijd om naar huis te gaan, en hebben Jacq en ik wat boodschappen gedaan, en zijn we later nog even naar AZ geweest om nog even naar de uitverkoop te gaan. De avond is weer zo als bijna traditiegetrouw verlopen met heel veel praten, lol hebben en veel te veel van dat spraakwater. Om 3 uur hebben we maar besloten dat het genoeg was geweest voor een dag en zijn we gaan slapen.

En nu donderdag om kwart voor 2 zit ik alleen om alles op een rijtje te zetten, Jan en de jongens zijn nog even naar een vergeten open dag van gisteren, en alle viste is weer weg! Dus lette mij niets om even deze op 2de kerstdag begonnen log af te maken, en om hierna naar kantoor te verdwijnen om de boekhoudingen eens bij te werken.

Kerst op Pølund is a post from velthuis.web-log.nl.

De weken die vliegen voorbij, we zitten alweer in de 2e week van december en de kerstdagen die naderen met rasse schreden. De kerstboom staat al in de garage te drogen en als Jan morgen tijd heeft dan zullen we hem in de kamer gaan zetten. De ramen en de balk hebben we al wel versierd omdat we afgelopen vrijdag de julefrokost met Nikolaj en Mark hebben gehad. Ook schoven Gerjan en Gitte aan en natuurlijk mocht Gerard ook niet ontbreken. Janine kon jammer genoeg niet mee eten want die had er zelf een van haar werk, en omdat ze er nog maar zo kort werkt dacht ze dat het verstandig was om daar bij aanwezig te zijn. Het eten was een succes en ze hebben allemaal goed in de stampot boerenkool gegeten, verder hadden we haring met kerrie saus, brun kartoffler (aardappelen gebakken in boter met suiker), rode kool en fløde kartoffler (aardappelen in roomsaus) en flæskesteg (wat wij speklapjes noemen aan een stuk in de oven) en natuurlijk mocht als nagerecht echt niet ontbreken de ris a la mandel (dessert rijst met slagroom) Het was een goede mengeling van echte nederlandse stampot met typisch deense kerst gerechten en er is dan ook geweldig goed gegeten, maar toch was er nog genoeg over dat we op zaterdag nog genoeg hadden voor onze warme maaltijd. Zaterdagavond had ik een julefrokost van de nederlandse vrouwen groep, dit jaar mochten we naar Mongolian grill bar. De deense versie van het jullie bekende wokken! Erg gezellig en bovenal lekker, na het eten zijn we nog met een klein groepje Hjørring in geweest, om daarna om ongeveer 1 uur weer thuis te zijn.

Zondag ben ik met Janine en Jimke Hjørring in geweest om nog wat kerstkadootjes te scoren, dat lukte maar deels voor mij, want met 2 hele nieuwsgierige Aagjes mee is dat natuurlijk moeilijk. Daarom ben ik maandag nadat ik naar het ziekenhuis was geweest met mn wond (daarover later meer) maar weer gegaan! Nu kan ik dan ook zeggen dat ik klaar ben, alle kadootjes zijn gekocht en een deel ervan moet ik nog inpakken, maar ze liggen veilig achter slot en grendel.

Ook wil ik jullie beslist niet onhouden van het feit dat eindelijk onze badkamer klaar is geworden, na 5 weken noeste arbeid is het eindelijk klaar, en kan ik me douchen zonder hulp van wie dan ook. Het had heel wat voeten in de aarde maar nu mag het er dan ook zijn. ik probeer om foto,s te plaatsen maar voor nu lukt dat nog niet, zal me er in verdiepen en later nog eens proberen

Nu het up loaden van foto,s nog niet gaat blijft het bij een verhaaltje, Ook hebben we sinds van de week geen naaste buren meer, het roze huis links van ons is ook onder de slopers hammer gekomen en is verdwenen, het duurt nooit lang meer volgens ons en we wonen hier alleen, want wij zijn voorlopig nog niet van plan te verkassen, het is sinds deze week officieel dat de boerderij uit de verkoop is. Het leek anders dat het nooit zal lukken om hem bij nybolig weg te krijgen maar met hulp van een bevriende makelaar is het dan toch gelukt om hem uit de verkoopcatologus te krijgen, want de makelaar van nybolig meende dat we een contrakt hadden tot dat de boerderij was verkocht, en daar dachten wij heel anders over, want hij had in de afgelopen 4 jaar nooit de verkoopopstelling vernieuwd en dan kun je best een contract hebben, maar die geldt dan toch wel voor beide partijen! En nu hebben we de laatste 4 jaar best heel veel geinvesteerd in de boerderij, maar dat heeft hij nooit vermeld, en daardoor dachten wij dat we vrij van hem waren. Nu het is gelukt! Als nu de bank nog maar met ons door wil naar 2012 gaan wij nergens heen, al zijn het heel onzekere tijden in de landbouw, we horen overal om ons heen dat er op diverse bedrijven gewoon de sleutel wordt omgedraaid en ze niet met je verder willen. Wij doen gewoon ons best en meer kunnen we niet.

Met de jonge hondjes gaat het ook goed, ze groeien nog steeds als kool en worden steeds brutaler, het mannetje is verkocht en word 23 dec opgehaald. Er zijn nog steeds 4 teefjes te koop dus mochten jullie nog een kerstkado nodig hebben!!! Wij hebben het ultime kado hier liggen!

Voor zover eerst weer deze log, ik ga nu nog maar eens driftig proberen om de foto,s er op te krijgen en als het lukt dan zie je ze verschijnen.

P.s schroom niet om te reageren, wij kunnen de reakties lezen maar voor nu zijn die nog niet zichtbaar voor anderen.

P.s2 Jullie kunnen vrijuit reageren want het is vanaf nu zichtbaar en het lukt zelfs in een keer.

En dan nu weer voor het eggie is a post from velthuis.web-log.nl.

Van de hondjes en meer!

Hier dan nog maar weer een up date van wat er hier allemaal gaande is. Allereerst de hondjes die groeien als kool. Je ziet ze bij wijze van … groeien. En ja dan zie je natuurlijk moeders afvallen! Het is werkelijk ongelooflijk wat we daar allemaal instoppen aan voer, maar het is voor een goed doel moeten we maar rekenen. Ze zijn werkelijk alle 5 geweldig lief tot nu toe, ze piepen en gaan nog met gesloten ogen door de wereld.

Dik, rond en gezond.

Ze plunderen Luna helemaal.

Tot zover eerst moeder en kinderen, nu nog een klein stukje badkamer, want echt het was maar een klein stukje wat ze moesten veranderen. Kijk zelf maar eens!

Dit stond er!

En dit was bijna de bedoeling.

En dit natuurlijk ook.

Ze hadden van tevoren gezegd een weekje werk, nu dat dachten we zelf ook, maar we schrijven ondertussen 3 weken later en het is nog niet klaar! En dan hebben Jan en Mark zelf nog de oude cabine eruit gehaald.
Vandaag zal de meneer komen die de douche ging aansluiten, waar hij is geweest wij weten het niet, maar niet hier! Dus nog weer een avond naar beneden martelen voor mij. En over de glaswand nog maar helemaal niet te spreken, wanneer die komt dat weet niemand. De man die moest tegelen die was echt flink en snel genoeg, maar voor de rest? Het gaat allemaal zo langzaam.

Verder was het nodig tijd voor de btw boekhouding, en ik heb er zo een hekel aan maar ja het moest heel nodig gebeuren, ze hadden al gebeld van het boekhoudburo dat ik het graag mocht inleveren, maar zitten op kantoor een hele tijd achtereen dat lukt allemaal nog niet zo. Maar het is gelukt, en daarna ook de boel maar eens wat uitgemest, en dan kom je toch in een ochtendje puinruimen tot een hoeveelheid oud papier.

Een vuilnis zak vol oud papier.

Geplaatst door Familie Velthuis op 06:50 0 reacties

Dit e-mailenDit bloggen!Delen op TwitterDelen op Facebook

woensdag 2 november 2011

We zijn weer bij.

Ik geloof dat ik jullie weer behoorlijk heb bij gepraat, vanaf nu dus weer ongeveer een logje per week of als er iets bijzonders gebeurt een keertje vaker.
Deze week zijn we vooral voor mij op pad geweest en gebeurt er voor mijn gevoel ontzettend veel. Zo was er gisteren de fysio en daarna naar de bandagist voor het aanmeten van mn beugel, daarna in de middag naar akupunctuur, door al die drukte ben ik dus straal vergeten om met Jimke naar de tandarts te gaan!! Verder had onze Janine haar eerste werkdag bij Citroën in Aalborg, waar ze vanaf nu in vaste dienst is voor 37 uur per week. Daar is ze blij mee want van het niets doen daar had ze al wel genoeg van. Ze had anders ook nog gehoopt dat ze haar nieuwe auto vandaag zal komen, maar haar eigen auto was nog niet klaar maar ze mocht zolang een leenauto komen halen. Dus samen met Jan en Jimke naar Hjørring om haar oude golf vaarwel te zeggen en een nieuwe opel corsa te begroeten, ze rijdt nu nog in een grijze maar vanaf morgen in haar eigen zwarte.
Ook hadden we gisteren nog een verrassing, onze Luna had zich eindelijk bedacht om in jawel 5en te vallen!!!  en zo had onze honden bestand zich plotseling met 100% uitgebreid. 5 Lieve kleine puppies

Zijn ze niet mooi.

Ze zijn alle 5 gezond en het zijn 4 teefjes en 1 reu, 2 bruine en 3 bijna helemaal witte, ze hebben alleen alle 3 een bruin oortje. Nu liggen ze nog full time bij moeders maar dat zal straks wel weer anders worden.

Vandaag alles eens even keurig op de kalender gezet wat er allemaal staat te gebeuren voor mij!
10/11 beugel passen bij de bandagist
11/11 Naar Århus ziekenhuis, second opinon.
15/11 Naar de advocaat.
En natuurlijk zitten we al vanaf maandag in de verbouwing van de badkamer, al met al hoef ik me niet te vervelen, want daar tussen door is er ook genoeg anders voor me te doen. En anders is er altijd plaats op de..

Fiets.

Geplaatst door Familie Velthuis op 10:02 1 reacties

Dit e-mailenDit bloggen!Delen op TwitterDelen op Facebook

Noorwegen

Wat is het toch altijd een land waar je, je welkom voelt! Hier kan een mens toch echt tot rust komen, als je houdt van stilte en hoge bergen en bijna geen mensen. Wij genieten er iedere keer weer. Maar nu was het extra speciaal. We gingen dus onderweg naar Gautefall in het Drangedal, om daar dus Jan zn oude jeugd kameraad op te zoeken! Bij binnen komst hebben we ons keurig gemeld bij de receptie, waar we vriendelijk te woord werden gestaan door een noorse dame! Ja Jan Berend die was er wel maar in bespreking, na een beetje heen en weer te hebben gepraat ging ze kijken of JB even tijd had. Nu gelijk toen hij uit zn kantoor kwam, herkende hij Jan! Wat geweldig, na zeker elkaar 15 a 20 jaar niet te hebben gezien. We hebben even heel kort gepraat, want hij had een belangrijke bespreking, maar ondertussen werden we wel uitgenodigd om te blijven slapen. We kregen even rap een kamer toegewezen en ja daar konden we natuurlijk geen nee tegen zeggen. En zo kon het dus gebeuren dat we sliepen in www.gautefallhotell.no Die zelfde middag hebben we niets meer gedaan, ik ben als en blok in slaap gevallen en Jan heeft zitten tv kijken. Tegen de avond zijn we weer naar voren gegaan om even iets te drinken en ja hoor daar kwamen we ook de mensen van de boot tegen. We hebben samen een leuke avond gehad en ook JB kwam regelmatig even aan om te klesten. We hebben er lekker gegeten die avond en voor de rest lekker zitten borrelen.
De volgende ochtend heeft Jan na het ontbijt een rondleiding gehad over het hele complex, ik heb even lekker in de lounge zitten lezen, en daarna zijn  we  vertrokken richting het Nissenmeer, omdat het daar mooi zou zijn. Onderweg een landkaart gekocht omdat we graag een bepaalde richting uit wilden en dan is een kaart toch nog altijd praktisch. En wat hebben we weer van het land genoten! Je raaakt gewoon niet uitgekeken.

Jan Berend en Christin

De skilift naar de piste

Echte najaarskleuren

heeft toch geen onderschrift nodig.

Hier onder was het toch echt heel diep.

We zagen zelfs de eerste sneeuw, maar ik was blij dat we er nog niet bij konden, we zagen het op de bergtop voor ons, Jan wilde er wel graag naar toe, maar ik kwam tot de ontdekking dat we geen bereik hadden met onze mobiel en werd daar een beetje nerveus van, want stel dat we motorpech kregen, wat dan? Dan konden we gaan lopen en dat is nu juist niet mn sterkste punt! Jan begreep het gelukkig en we draaiden de auto want het was ook nog eens ruim 2 uur terug rijden naar het hotel, en de wegen zijn er heel smal en heel bochtig, dus echt fijn om in het donker te rijden is het niet.
We konden het net niet redden om bij daglicht het hotel te bereiken, maar het welkom was weer warm, na even een sanitaire stop zijn we gaan eten, en daarna was er live muziek in de bar, het was al tegen een uur of 1 eer we onze kamer op zochten. Zondag waren we tegen een uur of half 10 in de eetzaal voor ons ontbijt, en na nog even gezellig met JB te hebben gekletst hebben we onze spullen bij elkaar gezocht en moesten we aan de terugreis beginnen! Onze boot zal immers om half 5 vertrekken en het zal toch zonde zijn als we die zouden missen!

Stil vertrek.

Het is echt voorbij.

En we waren er samen.

Bij thuiskomst s avond rond 8 uur was de koffie klaar en konden we de souveniers overhandigen, en hebben we nog een leuke en gezellige avond gehad. Tegen half 11 gingen Gerjan en Gitte weer naar Nørager en Janine naar haar eigen huis en wij lekker naar ons eigen bed.

Poehe, het is nog weer een heel verhaal geworden, maar we hebben het echt te leuk voor woorden gehad, en  het heeft Jan goed gedaan en ja mij natuurlijk ook.

Geplaatst door Familie Velthuis op 09:40 1 reacties

Dit e-mailenDit bloggen!Delen op TwitterDelen op Facebook

dinsdag 1 november 2011

Druk en daarbij zoeken

Ja druk, alle dagen van de week opnieuw! Jan heeft het vooral druk op de boerderij en verder een hoop geregel dat alles in goede banen wordt geleidt. Gelukkig heeft hij de hulp van Mark en Nikolaj, ook kan hij altijd Jimke vragen of hij een handje wil helpen. En in de meenste gevallen doet hij dat graag. Maar Jimke heeft het ook druk! Op Maandag en Vrijdag heeft hij een bijbaantje, bij de buurman waar hij Jersey koeien melkt, en verder werkjes wat ze voor hem hebben gevonden. Dan gaat hij natuurlijk ook naar school, hij gaat in de 7e klas wat in Nl ongeveer 2 klas Mavo (zo hete het vroeger) en heeft dus alle dagen huiswerk, wil ook graag nog wat aan zn grote hobby, de grasmaaier werken die hij klaar maakt voor de competitie volgend jaar. Een soort trakttortrek! Ook zijn dagen zijn gevuld. En dan ik! Wat spook ik zo op een dag nu helemaal uit. Op het ogenblik ga ik nog 2 keer per week naar de fyiso in het ziekenhuis in Hjørring, waar ze me weer leren om een beetje fatsoenlijk te lopen en te bewegen. Verder ben ik nog te veel bezig met mn been. Ik kan en wil me er nog niet bij neerleggen dat het zo is zoals het is! En heb daarom ook om een second opinion in een ander ziekenhuis. Na mijn idee zijn er teveel fouten gemaakt, De grootste fout is gelijk de 19de juni gemaakt, toen ik de eerste keer was gevallen, toen hebben ze alleen maar gekeken of er iets gebroken was en dat was niet het geval, dus ik ben naar huis gestuurd, met de boodschap: een paar dagen rust op de bank, en alles komt goed. Omdat mn been erg ging opzwellen en heel blauw werd, ben ik de 23ste weer naar mn eigen huisarts gegaan, om dat we het zelf niet vertrouwden. Die stuurde ons linia rekta door naar het ziekenhuis, daar hebben ze toen een foto van de knie gemaakt, ja ook daar was bottechnisch niets mis me en ja het been is blauw maar gewoon een paar dagen op de bank en het is weer in orde. Daar hebben ze de eerste fout gemaakt, want ondertussen hebben we een advocaat in de arm genomen en is er door een onafhankelijke arts naar gekeken.

En het was toch echt blauw!

Die schrijft dan ook samen met onze eigen huisarts dat er de 23ste een enorme bel had moeten rinkelen op dat moment in het ziekenhuis, want zo een grote blauwe plek die wijst op erg grote spierschade!!! Dus als ze toen gewoon goed hun werk hadden gedaan, was het ongeluk van 12 juli nooit gebeurt, want dan had ik of nog gerevalideerd na een operatie of had nog gewoon rust gehouden!! En met dit gegeven kan ik nog niet leven. Het kan in mijn ogen niet zo zijn, dat ons hele leven is veranderd en die dokter die mij heeft behandeld  lekker gewoon door kan gaan. Als wij eens per ongeluk, pencilline in de melk, melken dan worden we ongenadig afgestraft en met dokters wordt het vaak in een grote doofpot gestopt. Maar dat is een zaak die nu op zich zelf staat. Ik mag nu eerst 11 november naar Århus voor een second opinon, ik weet wel ik moet er niet te veel van verwachten, maar toch!! Ik hoop dat ze nog iets voor me kunnen doen. Vanochtend hebben ze net een beugel aangemeten tot aan de lies, en dat is toch iets wat me zo ontzettend tegen staat. Maar het zal best zo zijn, dat het lopen straks wat gemakkelijker gaat, en dat ik er echt blij mee ben. We zullen het afwachten.

Maar nu nog eens even wat anders, we hebben de mais binnen en er is maar een kleine 1,5 ha blijven staan op het land doordat het te nat was, dat was een enorme meevaller. Het is weer een stevige bult geworden in de silo en de koeien zullen er lekker van vreten deze winter. (en Jan blij dat het van het land is, want dat was toch wel zn aller grootste zorg)

Halverwege de oogst.

Het kleed ligt erop, alleen nog vullen.

Altijd fijn als er hulp is.

Maar het weekend voor de mais oogst, zijn Jan en ik er een weekendje tussen uit geweest. De kinderen en ik waren het er over eens dat Jan enorm aan een break toe was, het humeur begon er stevig onder te lijden, en dat is het teken dat Jan er nodig tussen uit moet. Dus de boot geboekt, en zo gingen we donderdagochtend om half 12 richting Hirtshals om naar Noorwegen te varen. Het favoriete land voor Jan om vakantie te houden. Om kwart over 12 ging de boot varen en om half 4 reden we richting Arendsund. Maar aan boord gebeurde er iets merkwaardigs, we kwamen aan de praat met een stel uit Rotterdam en die vertelden dat ze naar een hotel gingen, waarvan de eigenaar aan boord was, en hij hete Berend Jan uit Delfzijl! Of we hem kenden want het was immers uit de omgeving waar we vandaan kwamen. Nee een Berend Jan die kenden we niet. We hebben afscheid genomen en zoals gezegd, richting Arendsund gegaan, ondertussen kon ik het niet laten rusten, en na een poosje nadenken (ja dat lukt ook nog) schoot het me te binnen dat onze opa Vos, een tijd geleden het verhaal aan ons vertelde van Jan Berend en een verhuizing naar Noorwegen!!! Toen was het eigenlijk maar een kort lijntje, Janine bellen en vragen of ze wilde googelen van Jan Berend K in Noorwegen? En ja hoor later die avond kwam er al een sms met het adres. Nu dat lag maar 90 km van Arendsund, dus de volgende ochtend zijn we op pad gegaan. Maar daar vertel ik de volgdende keer over. Tot heel snel,

Toch nog gauw een telefoontje.

Geplaatst door Familie Velthuis op 09:33 0 reacties

Dit e-mailenDit bloggen!Delen op TwitterDelen op Facebook

Locatie: Pølundvej 5-65, 9740 Jerslev J, Denemarken

zondag 30 oktober 2011

De zomer bij ons op Pølund

De zomer ligt al weer een tijdje achter ons, maar ik wil jullie wel graag vertellen hoe die ons is vergaan. Na het ongeluk van 12 juli hebben jullie de eerste weken kunnen lezen wie er allemaal geweest zijn om ons te steunen, met zowel het emotionele gedeelte dan wel met fysieke arbeid. Het is allemaal zo ontzettend gewaardeerd. We proberen ons nu te vinden in de nieuwe situatie. Wat lang niet altijd gemakelijk is maar daarover later meer in een volgend logje.

De nieuwe auto

de wasmachine op hoogte.

Alie druk met de vitrages

lijkt het niet netjes

Heerlijk bubbelen en bijkletsen.

De zomer was nat, heel nat! Maar we hebben gelukkig genoeg voer voor de koeien binnen gekregen en ook nog van een goede kwaliteit Het had wat voeten in de aarde om de mest allemaal over het land te krijgen, maar dankzij de verlengde uitrijperiode is het gelukt. Ook is er voor mij in de plaats een jongen aangenomen. We hebben nu Mark in dienst, hij zit in het 2de jaar van de landbouwschool, net als onze Gerjan. En ook hij moet 15 maanden stage lopen. Tot nu toe bevalt hij echt heel goed. Niets is teveel en nooit geen gezeur over een uurtje meer! Ook onze oude vertrouwde Nikolaj is er nog steeds, nu niet langer als schoonzoon/medewerker maar nu echt als medewerker, en we hebben het nog steeds helemaal als vanouds heel gezellig met elkaar. Ook kunnen Nikolaj en Mark ontzettend goed met elkaar overweg en dat is natuurlijk mooi meegenomen. Het geeft een goed sfeer op de boerderij. Ik ben heel blij dat het zo allemaal weer een beetje loopt. Ook hebben we nog bezoek gehad van Louwrens en Alie, een hele gezellige maar drukke week hebben we gehad. Alie heeft vitrage gemaakt voor alle slaapkamers, zowel boven als beneden. En het is me toch mooi geworden. Foto,s komen er later van als ik weer een beetje vertrouwd beneden kan komen. Aansluitend daarop kwamen Jan en Willeke Beukema met hun dochters Helga en Roos. Daar hebben we het ook weer ontzettend mee getroffen, Jan heeft de tussenwand  2 keer in de verf gezet en de dames hebben natuurlijk gewinkeld! Ook hebben we ons geweldig vermaakt in onze nieuwe jacuzzi,, die al heel lang op ons verlanglijstje stond, maar altijd ver boven ons buget lag. Maar doordat een winkel hier in de buurt er mee op ging houden er ineens heeeeel veel korting werd gegeven en Jan met een hoop geklets er nog een mooi bedrag afkletste, moest het maar doorgaan. En we maken er veel gebruik van, omdat ik mn been niet voel in het warme water, dus mega ontspannend. Maar nu eerst genoeg gekletst we gaan nu maar eens proberen een paar foto,s te plaatsen.
Sorry de foto,s zijn midden in het verhaal terecht gekomen maar daar ga ik nog even mee puzzelen.

Wat we allemaal schreven in de afgelopen maanden is a post from velthuis.web-log.nl.

Yes is a post from velthuis.web-log.nl.