Eindelijk maar toch een keer de tijd om jullie weer op de hoogte te brengen van ons wel en wee!! Het is deze keer wel heel erg lang geleden, en er is ook wel van alles gebeurd, niet zozeer op de boerderij, daar gaat alles zoals het zal moeten gaan. Natuurlijk hebben ze het de laatste week verre van gemakkelijk gehad. De temperatuur zakte hier ook heel erg ver beneden nul. En Jan en ik, die zaten ver weg in Israël, met een 27 graden heel wat anders als dat jullie allemaal hadden. We belden regelmatig met elkaar maar Nikolaj, Mark en Jimke die konden alles goed aan. Maar jongens wat hebben ze het koud gehad, er waren dingen bevroren die nog nooit eerder gevroren waren, de melkstal en natuurlijk de jongvee afdeling. Alle duurt ook allemaal veel langer als het zo koud is.
Maar goed we zullen eens even van het begin, beginnen te vertellen, ik heb de kalender erbij want anders klopt er straks weer niets van.
Ik schreef 11 januari voor het laatst, dus gaan we daar maar eens beginnen.
12 januari was een drukke dag, eerst stond er fysio op de kalender en daarna een bezoekje aan mn bandagist, ik weet het nederlandse woord er niet voor maar het is de man die mn beugel heeft gemaakt en nu waren mn zooltjes voor in de schoenen klaar om mn voet aan de voorkant wat te ontlasten, en wondjes op deze manier te voorkomen. Daarna snel naar huis om het eten op tafel te krijgen want om 2 uur zal Thomas hier zijn om alle papieren voor de hectare steun, de mestboekhouding en de kunstmest boekhouding voor elkaar te maken, een hele rits papierwerk dus. Maar om half 5 was alles weer zoals het moest zijn en hebben we hopelijk alles voor het jaar 2012 op orde.
16 januari was het tijd om naar de suikerpoli te komen, daar moet ik 4 a 5 keer per jaar verschijnen voor controle, maar dit jaar alleen al ben ik er 3 keer geweest. Deze keer was het tijd om mn ogen te controleren, en omdat Jan helaas geen tijd had om met me mee te gaan, ging Mark met me mee. Normaal gesproken kon ik alleen gaan maar omdat mn ogen werden gedruppeld, mocht ik naderhand niet rijden want mn gezichtsvermogen was erg slecht. Jan die kreeg die ochtend een man van de Deense loonwerkers vereniging op bezoek om de drain te bekijken die vorig jaar augustus was aangelegd en die het niet doet. We krijgen wel hele dure rekeningen van hem maar daar moet hij nog maar even op wachten, we hebben onderhand 3 onafhankelijke personen er bij gehad en die hebben allemaal de zelfde conclusie, nl niet betalen. We hebben dus maar een vriendelijke brief naar zn advokaat (ja zover zijn we onderhand) gestuurd, met de bevindingen van deze meneer en nu is het afwachten. Na dat ik weer thuis was van de suiker poli waar alles eerst weer was goed gekeurd, was het tijd voor de mrsa verpleegster, die kwam nog een keer een proef van mn wond nemen, nr 2 en die was gelukkig ook schoon, nu nog 1 proef en als die schoon is dan mag ik geopereerd worden. De 17e was een hele spannende dag want toen kwam onze bank meneer samen met de boekhouder. Er zijn dit jaar zoveel dingen veranderd en ook de krisis is in de deense land en tuinbouw erg geweldadig geweest en woekerd nog steeds voort. Ik had al in het vorige logje over die problemen gelezen, en dan moet je altijd maar weer afwachten of het buget wat we voor dit jaar hadden gemaakt goed gekeurd zal worden. Maar dat is gelukkig gelukt, we mogen nog weer gewoon een jaar boer zijn. En hopelijk wordt dit weer eens een jaar waarin we winst gaan maken. 18 januari was het voor mij weer tijd om naar de tandarts te gaan, eerst was het tijd voor de mondhygiëste, die heeft de laatste restjes tandsteen weg gehaald en daarna op naar de tandarts, de 2e wortelkanaalbehandeling, die heb ik zonder verdoving ondergaan, nu nog 1 keer naar haar toe om het goed te laten vullen en dan zijn we er weer klaar mee. 20 januari was het eindelijk tijd om naar de neuroloog te gaan in het ziekenhuis in Ålborg, we moesten er om 12 uur zijn en waren ook keurig op tijd aan de beurt, de arts was vriendelijk en luisterde naar me, heeft me onderzocht en kwam tot de conclusie dat er een mr scan gemaakt moest worden, en dat gaat 15 februari gebreuren, s avonds om half negen!!!! Ja ze worden effektief hier. Zaterdag de 21 hadden we een feestje in Stenum van Yvonne die 50 werd, heel gezellig, er waren natuurlijk kennisen van hier maar ook kennisen van vroeger in nederland, nl Riemer zn moeder,dat was de zus van onze oude buurvrouw aan de Oostwoldjerweg. Gezellig om even bij te praten en zien dat ze nog zo vitaal was. De week die daar op volgde was een rustige week, ik had besloten dat ik een poosje wilde stoppen met de fysiotherapie, want het was allmaal zoveel geweest, dat een 3 weken rust wel welkom was.
Week 5 was er weer eentje die bol stond van de afspraken, Jan en Jimke moesten beide naar de tandarts en woensdag de 1ste moest ik naar Århus om de operatie door te spreken, er stond al in de brief dat het ongeveer 4 uren ging duren, zo had ik een gesprek met een verpleegster, de narcotiseur, de fysiotherapeut en met de arts die me gaat opereren. Maar nu staan alle puntjes op de i en kan het maar zover zijn. Maar voor het zover is stond natuurlijk eerst nog onze vakantie naar Israël op het program. Heerlijk een weekje er tussen uit. Ondanks dat het een heel druk programma was, was het ook heel ontspannend, en natuurlijk lekker warm. We hebben onzettend veel gezien, we zijn zondagnacht om 5 uur aangekomen in ons hotel in Tel Aviv, maar daar konden we niet zo lang van genieten want we werden de volgende ochtend al om 8 uur in de eetzaal verwacht en om half 9 in de bus, dus na een heel kort nachtje was het moeilijk om wakker te blijven in de bus, ondanks dat er veel te zien was onderweg. We gingen de eerste dag naar Tiberias in het noorden van Israël, waar we een kiboets gingen bekijken die met koeien werkten, die vindtje namelijk niet zoveel daar. Al met al hebben ze landelijk maar 120.000 melkkoeien en dat is genoeg om het hele land van melkprodukten te voorzien
In Israël net zulke koeien als bij ons thuis
En alles al zo heerlijk groen!
. De kiboets die we hebben gezien is de grootste produktie eenheid van het hele land. Alle kiboets hebben wel een stal met koeien maar niet zoveel als hier. Ook deden ze hier proeven met koeienstallen, met de hoeveelheid ruimte die ze nodig hebben om optimaal te produceren, ze hadden een enorme voercentrale waar het voor 55 bedrijfjes werd gemaakt.
s Avond hebben we geslapen aan de oerver van het meer van Galilea, een fijn hotel en lekker eten. De volgende dag was het weer om half 7 opstaan en om half 8 eten zodat we om 8 uur weer in de bus zaten. Vandaag gingen we varen op het meer van Galilea, waar Jezus zn eerste wonder heeft verricht, de boot van waaraf hij het deed, hebben we later die dag bekeken.
Het was allemaal heel indrukwekkend en als je de bijbel goed kent ja, dan heb je nog veel meer van de plekken. Daarna was het de beurt aan een kerk, ook met een bijzonderdoel natuurlijk,
bij de kerk aan het meer van Gallilea
Wat je allemaal niet mee mag nemen in de kerk
Na de kerk te hebben bezichtigd gingen we naar een kieboets waar ze wijnstokken hadden en hun eigen wijn maakten, maar eerst was het tijd voor de lunch dat bestond uit soep en brood met weet ik hoeveel soorten geitenkaas, want die hielden ze ook daar, maar de rondleiding bij de wijnafdeling had teveel tijd genomen en de eigenaar had geen trek meer om ons rond te leiden want het was tijd voor het gebed! Wij zijn de bus in gegaan en daarna in 1 ruk door naar de dode zee, we hebben een heel stuk over de westbank gereden op de grens van Israël en Jordanië, al wat je zag was in het begin in de vallei van de Jordaan nog heel veel tuinbouw maar al heel snel werd alles woestijn, zand,zand en nogeens zand! Tegen 5 uur waren we in ons hotel, we kregen we de opdracht om ons snel om te kleden om daarna in de Dode zee te kunnen zwemmen, na ja zwemmen dat lukt niet het wordt niet meer dan drijven! Wat een ervaring en wat een stank komt er vanaf, het leek of je langs de ESD kwam, rotte eieren lucht. Na een poosje met zn 2en te hebben gedobberd maar weer terug naar terug naar het hotel waar de andere reisgenoten al waren want doordat ik mn rolstoel had uitgeleend aan Dorthe, konden we pas laat naar de Dode zee. Na te hebben gedoucht was het tijd om te eten en een hele gezellige avond met zn allen te hebben.
Woensdagochtend was het weer als gewoonlijk om half 7 apèl en na een goed ontbijt zaten we om 8 uur weer in de bus! Eerst gingen we naar een kieboets die op de grens van Israël en Jordanië ligt, daar waren ze gespecialiseerd in het verbouwen van dadels en ze hadden een proefstation o.a. paprika, bieslook, watermeloenen, en nog heel veel meer. Het was heel interesant om te zien hoe ze alles in optimale kondities maakten voor de gewassen.
Tuinbouw zo ver je kunt kijken in de woestijn
paprika,s in alle soorten en kleuren.
Daarna was het tijd voor het Massada gebergte, heel indrukwekkend wat daar was gebeurd in onze geschiedenis. We hebben daar een hele tijd door de ruïnes gelopen (jan en de groep dat ik bleef met Dorthe achter, want het was niet geschikt voor een rolstoel) Na te hebben gelucht zijn we richting Jerusalem gereden, daar waren we om 4 uur en het eerste wat we bezochten was de klaagmuur, wat een indruk, allemaal biddende mensen en niet zo even een gebedje doen, nee ze staan er uren achterelkaar! Ik heb er toch even gevraagd, heel stil, of ik misschien mn been terug mag hebben
Bij de klaagmuur
.
Jerulzalem met de Al Aksa moskee
Jerusalem
Na de klaagmuur was het tijd om naar het hotel te gaan, even lekker onder de douche en eten, dat was die avond een beetje speciaal, omdat het toch onze laatste avond samen was, we hebben gezongen en er was een voordracht. Heel gezellig! Borrelen tot laat en dus laat naar bed, de volgende ochtend was het vroeg ontbijten en hup de bus weer in. We hebben het oude gedeelte van Jerusalem bezocht en de kerk bekeken waar Jesus zn laatste avondmaal heeft genuttigd.
de kerk van het laatste avondmaal
Olijf bomen van 2000 jaar oud en het schijnt dat Jezus hier van heeft gegeten
Daarna zijn Dorthe en ik afgeleverd in een lunchroom in Jerusalem, en is de rest van de groep naar het gedeelte gegaan wat met heel veel hoogte verschillen en heel veel kerken, als ik de film van Jan zie dan vindt ik het zo jammer dat ik er niet bij kon zijn. Tegen 12 werden we weer opgehaald voor de lunch, daarna was het tijd voor de holocast museun Yad Vashem, wat je daar te zien krijgt dat gaat echt je verstand te boven, en dan kun je je niet voorstellen dat de Irealieten niet een enorme hekel aan duitsers hebben, zoals onze gids vertelde, het was zo erg dat we er misselijk van werden. Het was er eigenlijk net als dat je op een kerkhof bent, daar is het ook altijd koud, ook al staat de zon hoog aan de hemel.
Entree is gratis maar wel heel graag een donatie
Na het museum was het tijd om terug te gaan naar ons hotel, en de koffer definitief in te pakken
Jan met de koffer
. We mochten op de kamer zijn tot 6 uur en hadden zo nog even de gelegenheid om te douchen en desnoods nog even op bed te gaan liggen. Om 6 uur moesten we onze koffers afleveren bij de bus en daarna gelijk eten, en om 8 uur vertrok de bus richting vliegveld, waar ons toestel om twintig over 1 vertrok, en na een overstap in Brussel en Kopenhagen waren we om half 11 donderdag ochtend weer in Ålborg. Waar Nikolaj ons al stond op te wachten.
Om half 12 waren we ongeveer weer thuis en daar hebben we met Mark en Nikolaj koffie gedronken, en hun verhalen en ervaringen gehoord, over hoe koud het wel niet was, en hoe moeilijk alles was gegaan! We kunnen dan ook echt niet anders dan super trots zijn op hun dat ze het zo goed hebben gedaan. Na de koffie is Jan nog even mee naar achteren gelopen en na het bezoek van Gerard ging het echt niet meer en zijn we op de bank in slaap gevallen. Meer dan 24 uur op zijn is niet meer aan ons besteed. Maar wij zijn wel tot de conslusie gekomen dat er natuurlijk spanningen zijn in die regio, maar dat in Jeruslem alle geloven met elkaar leven en werken, en dat zoals onze gids het mooi verwoorde daar niets zwart of wit was maar alles grijs! Maar bovenal is het een mooi vakantieland die nog niet door zo heel veel mensen is ontdekt, ze zijn er heel gastvrij.
Samen bij het meer van Galilea
En nu zondagavond, ik ben met de blog bezig en Jan en Jimke zijn aan het melken, een drukke week hebben we voor de boeg, we krijgen deze week Arla op bezoek in het kader van Arlagården, en verder druk met de voorbereidingen op mn operatie, wat nu akelig dichtbij komt. Verder moeten we allemaal naar de tandarts, en Jimke naar de kinderarts.
Dit was het eerst weer, ik weet het, het is weer een heel boekwerk geworden, en het spijt me nog veel meer dat ik geen foto,s kan plaatsen, mocht er iemand zijn die me dat bij kan brengen dan is die persoon meer dan welkom hier.
Hahaha ik heb het zelf ontdekt.
